JORDY VERKIEL BLIJFT OP ZOEK NAAR MAGIE VAN WELEER

Op perron 4 van station Dordrecht is het drukkend warm. De thermometer tikt de dertig graden aan wanneer Jordy Verkiel op de trein naar Tilburg wacht. Ruim drie maanden na de uitschakeling door Deggendorf lijkt het seizoen ver weg. De teleurstelling is inmiddels grotendeels verdwenen, maar de prijzenkast bleef opnieuw leeg. De nederlaag betekende dat Trappers voor het negende seizoen op rij zonder grote prijs bleef. Opmerkelijk genoeg was het juist Deggendorf dat Tilburg in 2017 nog versloeg in de finale van de Oberliga.

‘Die eerste drie jaren in de Oberliga waren magisch. Het wordt tijd om die tijd weer te laten herleven. Dit is inmiddels de derde keer in drie weken dat ik in Dordrecht op het ijs sta. Ik begin rustig. Na het WK in Shenzhen dat eindigde op 5 mei heb ik echt even helemaal niets gedaan. Nu ben ik weer lekker aan het trainen voor mezelf. Na al die jaren weet ik wel wat ik moet doen in aanloop naar het seizoen’, aldus de verdediger die voor één jaar bijtekende. ‘Zonder optie. Ik bekijk het van jaar tot jaar. Zo lang het lichamelijk gaat, wil ik door.’

VAN TALENT NAAR VASTE WAARDE

Toen Jordy Verkiel in 2010 als veertienjarige vanuit Dordrecht naar Tilburg kwam, kon niemand vermoeden dat hij zou uitgroeien tot een van de bepalende gezichten van Trappers. Zestien jaar later is hij uitgegroeid tot een volwassen man. Hij begon in de U-17 onder coach René de Hondt, die een grappige anekdote naar boven haalt. ‘We speelden een wedstrijd en Jordy trok mee ten aanval. Toen hij terugkwam in de bank complimenteerde ik hem met zijn actie en gaf ik aan dit meer te doen. Na afloop kwam zijn vader naar me toe. ‘In Dordrecht moest Jordy altijd achterblijven. Waarom laat jij hem steeds aansluiten?’ Ik antwoordde: ‘Omdat juist daar zijn kracht ligt.’

De hoofdpersoon moet lachen wanneer ik hem aan dit voorval herinner. ‘In Dordrecht was ik vijftig van de zestig minuten aan het verdedigen. Bij Trappers was dat juist omgekeerd. Ik heb negen jaar met plezier bij de Lions gespeeld, maar Trappers is in alles een stapje hoger.’ Na een jaar met zijn leeftijdsgenoten maakte hij de overstap naar de senioren (Toekomstteam). Zijn ontwikkeling ging pijlsnel. Op woensdag 6 november 2013 maakte hij in en tegen Dordrecht onder coach Paul Gardner zijn debuut in de starting six. In 2014 won hij de Bennie Tijnagel Trofee, de prijs voor het grootste Nederlandse talent van de eredivisie, en vanaf dat moment is hij niet meer weg te denken uit de top-4 verdedigers binnen de Trappers hoofdmacht.

SPOEDCURSUS ZELFSTANDIG WORDEN

Met de komst van Verkiel naar de Kruikenstad veranderde er veel in zijn loopbaan. ‘Ik kreeg een spoedcursus zelfstandig worden. Ik deelde de kleedkamer met Rody Jacobs, Don Nichols, Josh Prudden, Bjorn Willemse. Jongens die al veel verder waren in het maatschappelijk leven dan ik. Ik combineerde ijshockey met de opleiding Sport en Bewegen aan het ROC.’ Verder dacht hij vaak aan de wijze les die zijn vader hem meegaf: ‘Blijf jezelf’! Dat advies, gecombineerd met de begeleiding van coaches als Paul Vincent, Bo Subr, Doug Mason en Todd Warriner, hebben me gebracht tot waar ik nu ben’.

THUIS IN TILBURG

Met 559 Oberliga duels achter zijn naam is Verkiel één van de meest ervaren krachten binnen het team van de coaches Danny Albrecht en Dennis ten Bokkel. Zijn tongval verraadt nog iets van zijn afkomst, maar verder is Jordy in al die jaren een echte Tilburger geworden. ‘Mijn leven speelt zich inmiddels vooral in Tilburg af. Ik woon samen in de stad met mijn vriendin Nadia. Dankzij haar twee ijshockeyende vriendinnen Isabelle Schollaardt en Milly van Meerkerk kent ze het spelletje ondertussen door en door. Daarnaast werk ik als vloerenlegger bij Verhoof Vloeren, het bedrijf van Trappers jeugdtrainer Dennis Verhoof en draag ik al 16 jaar met trots het Trappers shirt om mijn schouders.’

Afgelopen campagne speelde hij 40 van de 48 duels in het reguliere seizoen. Toch was niet alles feest voor nummer 13. Op zondag 19 oktober 2025 ging het mis. Bij het begin van de derde periode tegen Herne EV Miners werd Verkiel na een harde boarding van captain Justus Meyl tegen de boarding gewerkt.

Na afloop noemde Coach Danny Albrecht de actie ‘levensgevaarlijk’. ‘Zulke acties, zo dicht bij het glas, kunnen heel verkeerd aflopen. Kijk maar naar Mike Glemser een paar jaar terug.’ Op vrijdag 3 februari 2023 ging de left winger van Starbulls Rosenheim head first de boarding in en moest op het ijs beademd worden. De gevolgen waren rampzalig: een dwarslaesie.

EERST SICILIË, DAARNA VOLLE BAK

Voordat de officiële voorbereiding over enkele weken begint, kiest Verkiel bewust nog even voor ontspanning. ‘Afgelopen vrijdag was ik getuige op de bruiloft van Reno en Chayenne. Komende dinsdag vertrek ik met Nadia, mijn ouders en mijn zusje twee weken naar Sicilië. Mijn ouders hebben een groot huis gehuurd. Het wordt mijn eerste keer in Italië en daar kijk ik enorm naar uit.’ Helemaal stilzitten doet hij niet. ‘Ik zal wat cardio en mobiliteitsoefeningen doen, maar vooral genieten en de batterij opladen.’

NIEUWE MAGIE

Over de sportieve verwachtingen blijft Verkiel realistisch. Trappers zag deze zomer enkele belangrijke krachten vertrekken. ‘We zijn een aantal belangrijke spelers kwijtgeraakt. Ik zie niet direct iemand die de aanvallende rol van Ties kan overnemen. Hetzelfde geldt voor het slapshot van Gio Vogelaar vanaf de blauwe lijn.’

Toch weigert hij somber te zijn. ‘Als er een deur dichtgaat, gaat er altijd ergens anders weer een open. Als iedereen er vol voor gaat, verwacht ik dat we weer meedoen om de prijzen. Dat zijn we verplicht aan onze supporters, maar zeker ook aan onszelf.’ Aan het begin van het gesprek omschreef Verkiel die eerste drie jaren als magisch. Zestien jaar nadat hij als tiener naar Tilburg kwam, gelooft hij nog altijd dat die magie kan terugkeren.