NAGTZAAM WIL OPNIEUW PRIJZEN PAKKEN MET TRAPPERS

Zeven jaar nadat hij voor het laatst het shirt van Tilburg Trappers droeg, is Nardo Nagtzaam terug op vertrouwd bevroren water. De center maakt komend seizoen opnieuw deel uit van het vlaggenschip van de Tilburgse ijshockeyclub. Voor de routinier voelt de terugkeer als een logische stap. Het kampioensvuur brandt nog altijd en volgens hem biedt Trappers de beste mogelijkheid om opnieuw de Oberliga-titel te veroveren.

‘Ik heb ontzettend veel zin in om weer voor Tilburg te gaan spelen’, zegt Nagtzaam. ‘Ik ken de club, de mensen, de manier van werken en de geweldige fans. Ik heb hier twee fantastische jaren gehad. We werden kampioen en ik heb alleen maar mooie herinneringen aan die periode.’

TRAPPERS ZETTE DE STANDAARD

Nagtzaam maakte deel uit van het Trappers-team dat vier jaar lang de Oberliga domineerde. Volgens hem is de invloed van Tilburg op de Duitse competitie nog altijd zichtbaar.

‘Trappers was in die tijd dé maatstaf in de Oberliga. Dankzij Tilburg is het niveau van de competitie enorm gestegen. Clubs zijn professioneler gaan werken en daar profiteert de hele Liga nog steeds van.’

Juist daarom hoefde hij niet lang na te denken toen Trappers zich meldde. ‘Vorig seizoen zat de ploeg dicht bij een finaleplaats, maar werden ze in de halve finale een halt toegeroepen doorr Deggendorf. Alle wedstrijden van die serie heb ik gevolgd. Ik zie een ambitieuze club met een selectie die opnieuw om de prijzen kan spelen. Dat spreekt mij enorm aan.’

OUDE BEKENDEN

Bij zijn rentree treft Nagtzaam een flink aantal bekende gezichten. Danny Stempher, Reno de Hondt, Max Hermens, Jordy Verkiel, Kilian van Gorp en Delaney Hessels maakten ook al deel uit van de ploeg tijdens zijn eerdere periode in Tilburg. Daarnaast kent hij verdediger Mike Dalhuisen nog uit zijn Nijmeegse tijd waar hij van wijlen Alex Andjelic de fijne ijshockeykneepjes kreeg bijgebracht.

“Met Mike heb ik al contact gehad. We willen samen voor vuurwerk gaan zorgen. Daarnaast heb ik Jari Versantvoort en Donny van Belkom destijds getraind als ik me goed herinner. Talentvolle jongens die komend jaar verder moeten doorgroeien.

HEILIGE VUUR BRANDT NOG ALTIJD

Hoewel Nagtzaam inmiddels tot de ervaren spelers in de Oberliga behoort, denkt hij nog lang niet aan afbouwen.‘ Het heilige vuur brandt nog altijd. Ik weet niet beter dan dat ik op schaatsen sta met een stick in mijn handen en achter een zwarte schijf aanjaag, aldus de aanvaller die met nummer 70 zal gaan spelen. ‘Normaal speel ik met rugnummer 10, maar dat is in Tilburg een beschermd nummer (Joe Simons). Dat respecteer ik en dus koos ik voor 70 omdat dat nummer het meest op 10 lijkt. ’

Aan motivatie ontbreekt het niet. ‘Er zit nog genoeg in de tank. De afgelopen twee seizoenen heb ik alles gespeeld. Ik voel me fysiek uitstekend en wil graag doorgaan tot mijn veertigste. Alleen moet je er tegenwoordig wat harder voor werken.’

Zijn carrière bracht hem langs bijzondere bestemmingen. Hij speelde college-ijshockey in de Verenigde Staten, kwam uit in de Sloveense competitie, werd kampioen met Tilburg en Weiden, werd topscorer en speler van het jaar in de Oberliga Süd namens Peiting en nam deel aan een NHL-developmentcamp van de Washington Capitals. ‘Het ijshockey heeft mij ontzettend veel gebracht. Daar ben ik iedere dag dankbaar voor.’

ANDERE ROL

De afgelopen twee seizoenen speelde Nagtzaam voor Füchse Duisburg. Daar beleefde hij een sterk begin van het afgelopen seizoen. Duisburg won zeven van de eerste tien wedstrijden, waaronder wedstrijden tegen Tilburg Trappers, Hannover Scorpions en Halle. Zelf was Nagtzaam goed voor vier doelpunten en dertien punten in deze periode.

‘Daarna kregen we te maken met blessures van belangrijke spelers en verdween import Jack Bloem van het toneel omdat hij niet voldeed. Mijn rol binnen het team veranderde omdat ik met twee jonge talenten (Adam Zoweil en Bence Farkas) kwam te spelen. Dat was goed voor hun ontwikkeling, maar minder voor mijn eigen spel.’

Ondanks die tegenslagen plaatste Duisburg zich vrij eenvoudig als vierde voor de play-offs. Na een overtuigende serie tegen Lindau (3-1 winst) wachtte Deggendorf.

‘We maakten er een echte strijd van. Maar vlak voor de derde wedstrijd werden twee van onze spelers (Carter Popoff en Luis Üffing) geschorst na videobeelden die door Deggendorf waren ingestuurd. Ook raakten we onze eerste doelman (Leon Willerscheid) kwijt omdat hij door Mannheim werd opgeëist. We hadden nog maar dertien spelers over voor game 3 en verloren uiteindelijk in de verlenging. Dat deed wat met de moraal in de ploeg want in de twee daaropvolgende ontmoetingen gingen we met 1-6 en 6-2 ten onder.’

MAN MET EEN MISSIE

De koerswijziging in Duisburg gaf uiteindelijk de doorslag. De club kiest vanwege de bouw van een nieuwe accommodatie nadrukkelijk voor jonge Förderlizenz-spelers van Iserlohn en Keulen. ‘Dat is een bewuste keuze en die respecteer ik. Maar ik wil nog één keer een serieuze gooi doen naar het kampioenschap.’

Die kans ziet hij in Tilburg.

‘Ik ben altijd ambitieus geweest. Zolang ik het gevoel heb dat ik van waarde kan zijn, wil ik prijzen winnen. Ik geloof dat dat met Tilburg Trappers mogelijk is. Daarom voelt deze terugkeer ook zo goed.’