TRAPPERS SLUIT 2025 AF MET BUIKPIJN EN NEDERLAAG

De laatste thuiswedstrijd van 2025 die het kalenderjaar feestelijk had moeten afsluiten, eindigde in een teleurstelling voor Tilburg Trappers. Niet de tegenstander, maar vooral de eigen wisselvalligheid én een buikgriepgolf door de selectie werden uiteindelijk de grootste obstakels. Ondanks een hattrick van Reno de Hondt ging Tilburg alsnog onderuit: 3‑4 na shoot‑outs.

December is traditioneel de maand van terugblikken. Trappers nummer 77 zocht lang naar de juiste woorden om zijn gevoel na exact driekwart van het seizoen te omschrijven. ‘Een bewogen half jaar. Bij de start van het seizoen waren het pieken en dalen, nu zijn we veel constanter. Daarom is deze nederlaag zo onverklaarbaar’, concludeerde de aanvaller. Ga maar na: twintig van de dertig gespeelde competitieduels gewonnen en tweede in de rangschikking op slechts twee verliespunten van (virtueel) koploper, Hannover Indians. Een uitgangspositie met volop perspectief op nog meer succes in 2026.

STERREN ONGUNSTIG

Al vooraf was duidelijk dat het geen reguliere wedstrijd zou worden. Een hardnekkige buikgriep velde onder anderen Kobe Roth, Donny van Belkom, Cedrick Andree, Max Hermens en Phil Marinaccio. Dat maakte dat Danny Albrecht en Dennis ten Bokkel driftig moesten puzzelen om nieuwe aanvalslijnen te formeren. Zo verscheen Alexei Loginov als center op het ijs.

Toen ook Marvin Timmer na 12.18 minuten het ijs moest verlaten met dezelfde klachten werd de opgave voor het technisch duo er niet makkelijker op. Toch wilde Reno na afloop de excuuskaart niet spelen. ‘We verliezen van onszelf. We hebben genoeg kansen gehad om dit duel vroegtijdig te beslissen. Dat verzuimen we en dan komen we onnodig in de problemen. Dat moeten we onszelf aanrekenen,’ klonk het realistisch.

DROOMSTART

Opmerkelijk genoeg begon de thuisploeg juist overdonderend aan de wedstrijd. Het tweede schot op doel bleek meteen raak. Ties van Soest bood Reno de Hondt een niet te missen kans. Acht minuten later herhaalde de technische forward dit kunststukje. Nu was Dani Bindels de aangever: 2-0.

De gasten hadden even nodig om zich uit het oog van de Tilburgse storm te bevrijden, maar gaandeweg de openingsperiode dook men met enige regelmaat bij het kooitje van Ruud Leeuwesteijn op. Pas na zes minuten in het middenstuk viel met enig fortuin de aansluitingstreffer. Nicholas Ford frommelde zijn eigen rebound via de rug van de Trappers-doelman over de doellijn. Het bleek de enige treffer in het tweede bedrijf.

VOORSPRONG GLIPT DOOR VINGERS

In de slotperiode completeerde Reno de Hondt zijn hattrick en leek de wedstrijd gespeeld. Herne weigerde echter te capituleren. Binnen drie minuten draaide het duel volledig om. Eerst verkleinde David Galfinger het gat naar 3‑2 met een vlammend schot.  Vervolgens kon Thomas Munichiello, na goed voorbereidend werk van Nicholas Ford en Brad Snetsinger, de gelijkmaker binnentikken: 3‑3. Het publiek in IJssportcentrum Tilburg hield de adem in. Het zou toch niet…

Trappers kwam in de verlenging nog dicht bij de overwinning maar Ties van Soest strandde op de uitblinkende doelman Lukas Schulte. Herne toonde zich daarna efficiënter in de shoot‑outs. Thomas Munichiello, die al de 3‑3 had gemaakt, bleef ijzig kalm en schoot de Duitse gasten naar de overwinning: 3‑4.

Door Peter van Raak - Foto Romy Mullens

FIJNE JAARWISSELING

Namens Tilburg Trappers wensen wij alle fans, sponsors, spelers en vrijwilligers een fijne jaarwisseling, een gezond en sportief 2026 toe, met hopelijk het kampioenschap in april. Wees voorzichtig met vuurwerk! Dan zien we elkaar weer bij de eerste thuiswedstrijd tegen Herforder EV op 4 januari 2026 om 19:00 uur.