TILBURG TRAPPERS OP MATCHPOINT NA TWEEDE WINST OP EHF PASSAU BLACK HAWKS
Zondag speelde Tilburg Trappers misschien wel de meest spectaculaire wedstrijd van het seizoen. Alles zat erin: schitterende doelpunten, spanning van begin tot eind en vermakelijke opstootjes die het publiek constant op het puntje van de stoel hielden. Op zo’n 800 kilometer van Tilburg trad de ploeg van coach Danny Albrecht opnieuw aan tegen EHF Passau Black Hawks — ditmaal in het hol van de leeuw. En opnieuw maakten Trappers indruk: met een overtuigende 3‑9 overwinning namen ze de volle buit mee naar huis. Dankzij deze dubbele zege staat Tilburg al met één been in de kwartfinale. Ook in het tweede duel werden drie ‘onderlinge duels’ letterlijk uitgevochten. Het ging wederom hard tegen hard.
SCHIETKRAAM
De eerste ontmoeting tussen Tilburg Trappers en de EHF Passau Black Hawks stond bol van de opstootjes en strafminuten. In deze tweede wedstrijd leek het allemaal wat rustiger te blijven, maar met elf strafminuten aan beide kanten en een stevige knokpartij was het nog altijd typisch Trappers‑hockey. Vooral toen Jordy Verkiel snoeihard onderuit werd geschaatst en vervolgens zelf de rekening kwam vereffenen. Het vuistgevecht dat daarop volgde, won hij zonder moeite — een duidelijk antwoord op de charge die eraan voorafging.
En terwijl het fysiek stevig bleef, was het vooral de eerste periode waarin Tilburg besloot het scorebord roodgloeiend te maken. Al vroeg in de wedstrijd joeg Mike Dalhuisen de puck keihard tegen het net voor de 0‑1. Captain Max Hermens schermde de goalie perfect af, waardoor Passau‑keeper Marco Eisenhut geen schijn van kans had. De gelijkmaker volgde even later, toen Andrew Schembri de puck in powerplay richting doel tikte en de stand op 1‑1 bracht.
Wat daarna gebeurde, was een lawine van Tilburgse dominantie. Alsof er een knop omging, schakelden Trappers naar een tempo waarin Passau volledig werd overrompeld. Binnen zes minuten liep de stand op van 1‑1 naar 1‑6, een vernietigende reeks die de thuisploeg zichtbaar desoriënteerde.
Het begon toen Ties van Soest in een snelle aanval de puck kreeg en zelf had kunnen schieten, maar de beter gepositioneerde Reno de Hondt bediende. De Hondt maakte het koelbloedig af en zette Trappers weer op voorsprong. De ongeveer vijftien meegereisde Tilburgse supporters waren nog niet uitgejuicht, of Phil Marinaccio prikte al de 1‑3 binnen, nadat Passau slordig puckverlies leed in hun eigen opbouw. Dalhuisen en Dani Bindels leverden het voorbereidende werk.
Vanaf dat moment leek het alsof Tilburg op een andere snelheid speelde. Marinaccio kreeg opnieuw ruimte, werd wéér bediend door Dalhuisen en Bindels, en schoof de puck met een sierlijke backhand binnen — terwijl Dalhuisen rond de crease nog een extra vleugje irritatie toevoegde. Nauwelijks een minuut later was het de jonge Delaney Hessels die met een droge knal de 1‑5 liet aantekenen. Voor Eisenhut was dat het signaal om plaats te maken; de wisselgoalie Janik Engler werd koud het ijs op gestuurd.
Maar ook hij werd al snel getest. Na een rebound dwarrelde de puck voor het blad van Reno de Hondt, die van dichtbij een schitterende topshelf‑treffer produceerde. De 1‑6 voelde als de definitieve nekslag voor Passau nog voordat de eerste pauze was ingeluid.
In de laatste minuut van de periode borrelde de frustratie bij de Black Hawks opnieuw op. Een opstootje tussen Alexei Loginov en een Passau‑speler liet zien dat ook hij zich niet zomaar liet intimideren. Zijn reactie leverde hem echter wel een straf op — een kleine voetnoot in een periode die volledig door Tilburg werd gedomineerd.
Na twintig minuten stond er een stand op het bord die alles vertelde: een feest voor de Tilburgse supporters, en een wanhopige blik op de klok voor de gastheren.
GAS TERUG
Na de explosie van doelpunten en emoties in de openingsperiode zakte het tempo in het tweede bedrijf merkbaar terug. Het middenstuk van de wedstrijd kende minder vuurwerk, maar zeker niet minder belangrijke momenten. Het spel kabbelde wat meer heen en weer, tot de Black Hawks een powerplay kregen en daar dankbaar gebruik van maakten. Zachary Nazzarett vond vanaf de blauwe lijn precies de ruimte die hij zocht en haalde verwoestend uit. Zijn strak geplaatste schot liet Tilburg‑goalie Cedrick Andree kansloos, waardoor Passau iets terugdeed: 2‑6.
Maar Trappers herpakten zich snel. En dat werd beloond toen Ties van Soest, spelend met de gouden helm, in de draai uithaalde. Vanaf de blauwe lijn liet hij de puck achter de Passau‑goalie verdwijnen, ogenschijnlijk de 2‑7. Toch brak er direct twijfel uit: had Kobe Roth in de crease gestaan en daarmee de goalie gehinderd? De scheidsrechters grepen naar de videobeelden en na kort overleg viel het verdict uit in het voordeel van de Tilburgers. Het doelpunt bleef staan: 2‑7, officieel toegekend aan Ties van Soest, die koste wat het kost zijn gouden helm als topscorer wil behouden.
Maar voordat Tilburg zijn voorsprong verder kon uitbouwen, lag het bevroren rubber al aan de andere kant in het net. Opnieuw wist Nazzarett te scoren — een kans die hij alleen nog maar hoefde af te maken. Daarmee kwam Passau terug tot 3‑7 en leek er toch weer wat leven in de wedstrijd te zitten.
Tilburg kreeg later in de periode zelf nog een powerplay, maar van echte dreiging was nauwelijks sprake. De grootste kans kwam gek genoeg van de tegenpartij, toen de Black Hawks in ondertal gevaarlijk uitbraken en bijna een shorthanded goal produceerden. Trappers leek wat gas terug te nemen.
Toen de buzzer klonk voor het einde van de tweede periode, wachtte coach Danny Albrecht een duidelijke taak. Zijn ploeg stond nog steeds ruim aan de leiding, maar de intensiteit was ingezakt. In de rust zou hij zijn mannen ongetwijfeld moeten wakker schudden, want met nog twintig minuten te gaan was de wedstrijd allerminst gespeeld.
KILIAN ‘KO’ VAN GORP
In het slotstuk van de wedstrijd had Tilburg Trappers duidelijk nog niet genoeg van scoren. Al na enkele minuten werd de voorsprong verder uitgebreid — en hoe: de 3‑8 was een absolute schoonheid. Kobe Roth legde de puck perfect op maat voor Giovanni Vogelaar, die met een fenomenale one‑timer — een messcherpe slapshot — de puck achter de Passau‑goalie ramde. Die zat nog wel in de juiste hoek, maar de puck lag al in het net voordat hij überhaupt kon reageren.
Enkele minuten na de 3-8 kreeg Tilburg opnieuw een powerplay. Hoewel Trappers verschillende kansen creëerden, bleef het bij dreiging zonder dat de score verder opliep. Halverwege de periode ontplofte het duel echter opnieuw op een heel andere manier. Een nieuwe knokpartij brak uit, ditmaal met Kilian van Gorp in de hoofdrol. Net als eerder bij Verkiel koos Passau wederom de verkeerde tegenstander. Van Gorp deelde zijn klappen uit alsof ze in de uitverkoop waren, en ook dit gevecht werd een duidelijke prooi voor Tilburg. Tussenstand in de knokpartijen: Passau – Tilburg 0‑2.
De Black Hawks probeerden daarna nog iets terug te doen via een 5‑tegen‑3 powerplay, maar het team oogde zichtbaar op. De dubbele man‑meer‑situatie werd zo slordig uitgespeeld dat Tilburg nauwelijks in de problemen kwam. Aan de andere kant leek ook de powerplay van Trappers niet langer op scherp te staan — de noodzaak om nog te scoren was simpelweg verdwenen met een comfortabele marge van vijf doelpunten.
Toch viel er nog één treffer. In diezelfde powerplay haalde Matt McLeod verwoestend uit en mikte de puck strak in de linkerbovenhoek, waarmee hij de 3‑9 eindstand op het bord zette. Een prachtige afronding van een al even prachtige avond voor Trappers.
Maar zelfs met zes seconden op de klok was het spektakel nog niet voorbij. Jari Versantvoort, die duidelijk had opgelet hoe Verkiel en Van Gorp eerder hun duels wonnen, liet zich ook niet intimideren toen hij werd aangevallen. Hij liet zijn vuisten spreken en trok óók dit gevecht naar zich toe. Daarmee eindigde de avond niet alleen in 3‑9 aan doelpunten, maar ook in 0‑3 in gewonnen gevechten — een volledige Tilburgse sweep.
Een wedstrijd die begon met spektakel, eindigde ermee. En zo reisde Trappers met niet alleen twee overtuigende zeges, maar ook een flinke dosis zelfvertrouwen terug richting Tilburg.
CLEAN SWEEP
Tilburg Trappers kan aankomende vrijdag op Stappegoor met een clean sweep de kwartfinale bereiken. Trappers dient de derde ontmoeting in de best‑of‑5‑serie te winnen; anders moet de ploeg voor game 4 opnieuw 800 kilometer afreizen. Er zijn nog kaarten beschikbaar voor aankomende vrijdag, waarop Tilburg Trappers de kwartfinale wil veiligstellen!
Stand in de serie 2-0 voor Tilburg Trappers
Door Graeme McTaggert - Foto Theresa Schmid
