THERE IS NO PLACE LIKE HOME

De eerste thuiswedstrijd van 2026 in de tussenronde was er vrijdagavond eentje met gewicht. Trappers ontving in eigen huis naaste concurrent Hannover Indians. De manschappen van hoofdcoach Danny Albrecht voelden de urgentie en handelden er ook naar. Met een overtuigende 6-2 zege werd niet alleen revanche genomen voor de 2-1 nederlaag twee weken eerder, maar ook werd plek 2 herovert.

POLSSCHOT

Waar Trappers in de laatste krachtmeting tussen beide teams moeite had om goed aan het duel te beginnen, was dat nu anders. De Blauwgelen speelde vanaf het begin met tempo, fysiek en met de drive om de drie punten in de Kruikenstad te houden. Dat betaalde zich halverwege de eerste periode uit, toen Noah Muller op aangeven van Kilian van Gorp en Delaney Hessels de score opende (1-0). De verdediger verraste Indians-sluitpost Timo Herden met een polsschot in de korte hoek.

Het was een doelpunt dat paste bij het spelbeeld. Op de bank was het geloof voelbaar en ook op het ijs straalde de thuisploeg rust uit. Danny Albrecht: ‘During our string of road games we struggled a bit with our confidence and make stupid mistakes. Tonight was different. We played big: bodywise and skatingwise. You could feel it on the bench.’

CONSISTENTIE EN SPECIAL TEAMS

Na afloop gebruikte de bench boss vaak het woord consistency. ‘During training sessions this week, I emphasized winning your one-on-one battles and playing responsibly in our defensive zone. We have to find consistency. Not only in games, but in periods of a game as well,’ zei hij.

Zoals zo vaak tegen een sterke opponent waren de special teams doorslaggevend. Trappers scoorde vroeg in de wedstrijd al op de powerplay, iets wat volgens Albrecht enorm hielp. We scored on our first powerplay. That helped of course.’

In het middenstuk trok Tilburg de lijn uit de eerste twintig minuten door. Kobe Roth verdubbelde de marge na een prachtige combinatie met Phil Marinaccio (2-0), waarna Mike Dalhuisen vijf minuten later op de powerplay de 3-0 over de doellijn duwde. Hoewel Hannover via Ryan Gropp nog iets terugdeed (3-1), bleef Trappers kalm.

Ook in de derde periode bleven de thuisploeg scherp met een powerplaygoal van Phil Marinaccio (4-1). Zelfs toen Hannover via Brent Aubin nog terugkwam tot 4-2, kwam de overwinning geen moment serieus in gevaar. Dalhuisen maakte zijn tweede van de avond shorthanded in een empty net en winger Ties van Soest verzorgde het slotakkoord andermaal met een man meer op het ijs: 6-2.

ONTSNAPT AAN GAME-MISCONDUCT

Een spannend moment halverwege de wedstrijd was de boarding van Justin van der Ven op Moritz Serikow. De winger vreesde even voor een game misconduct, maar kwam weg met een 5-minutenstraf. ‘Ik ben blij dat ik geen game heb gekregen,’ sprak Van der Ven. ‘Iedereen die me een beetje kent, weet dat ik zo niet ben. Het was een ongelukkige samenloop van omstandigheden. Ik was bij hem en ineens draait hij zich om.’

Van der Ven vormde samen met zijn neef Delaney Hessels en Marvin Timmer een energiek trio. ‘Deze week in de training ging het al goed en we kregen het vertrouwen van de coach. Dat hebben we met een goed optreden terugbetaald. Maar niet alleen wij, het hele team speelde sterk.’ Danny Albrecht deelde de zienswijze van zijn nummer 82. ‘Ending the regular season with this losing streak is tough. Playing on the road for so long isn’t easy. You sit on the bus for 4-6 hours and it wears you down Not only physically but also mentally.’

INDIAANSE TELEURSTELLING

Voor de Indianen waren de druiven zuur. Verdediger Ryker Killins verwoordde na afloop een gevoel dat leeft binnen de ploeg. ‘We find it hard to play two good games on a weekend. Especially on the road we struggle. At home with the crowd behind us we play much better.’ Motivatie moet het probleem niet zijn want zondag staat de beladen derby tegen stadsgenoot Scorpions op het programma.

Ook Trappers krijgt zondag een flinke brok voor de kiezen: een uitwedstrijd in Halle. ‘We vertrekken om zeven uur want de wedstrijd begint om vier uur. We hebben dit seizoen twee maal gewonnen daar, maar dat zegt niets. De verschillen tussen de top-5 zijn klein dus we moeten op onze hoede zijn’, keek Justin van der Ven alvast vooruit.

Door Peter van Raak - Foto Daan Kalksma