voorbeschouwing 

Akim Ramoul (Kemphanen) wil niet meer terug naar heksenketel

Hij leerde de basis van het ijshockey in Geleen. Na een kort verblijf in Noord-Amerika en een jaar in de Duitse Oberliga keerde Akim Ramoul (24) vier seizoenen geleden terug in Limburg. Vorig jaar kwam de leftwinger uit voor Nijmegen en dit seizoen verdedigt hij de kleuren van Eindhoven Kemphanen. We legden de kersverse vader zeven stellingen voor en vroegen hem naar een reactie.

Met de geboorte van mijn zoontje is ijshockey minder belangrijk geworden.
‘IJshockey is en zal altijd mijn grote passie blijven. Toch heeft de geboorte van Noah zeker wat veranderd. Ik heb een andere, meer volwassen kijk op het leven gekregen. Waar ik vroeger met 140-150 kilometer per uur naar huis reed, doe ik dat nu met 120. Liever een half uur later thuis dan die kleine niet meer zien. Ik weet dat het als een cliché klinkt, maar zijn geboorte is het mooiste dat me in mijn leven overkomen is. Al huilt hij ’s nachts om vier uur, zodra je zijn lach ziet, ben je dat belachelijke tijdstip direct vergeten.’

Bij de Eaters zat ik op een dood spoor. Mijn vertrek uit Geleen is een goede beslissing geweest.
‘Het gaat me te ver om te zeggen dat ik bij Geleen op een dood spoor zat. Je kunt van elke coach leren. Ik vind het leuk, dat jonge talenten zoals Lars van Sloun en Kay Gielen nu een kans krijgen onder Mike Pellegrims en deze ook met beide handen aanpakken. Dat is een goede ontwikkeling voor het Nederlands ijshockey. Ik had zin in een nieuwe uitdaging en het gesprek met Frank Gentges en Charles Houkes trok me vorig seizoen over de streep om de overstap naar Nijmegen Devils te maken. Hetzelfde gold voor dit jaar. Er was wat onduidelijkheid over toekomst in Nijmegen en na één gesprek met Leo van den Thillart besloot ik voor Kemphanen te kiezen.’

Voor elke Nederlandse eredivisionist is Akim Ramoul een welkome versterking.
‘Het is moeilijk om daar iets over te zeggen. Dat laat ik liever aan anderen over. Velen zeggen dat ik talentvol ben, over een goede schaatstechniek beschik, een hard schot heb en daarnaast het fysieke spel niet schuw. Daar ben ik het wel mee eens, maar of dat betekent dat ik voor iedere club een aanwinst ben, weet ik niet.’

Akim Ramoul hoort in het Nederlands team.
‘Dat vind ik ook. In 2007 maakte ik in China mijn debuut, voor Innsbruck (2008) viel ik op het laatste moment af en vorig jaar in Polen was ik er weer bij. Helaas kreeg ik voor het duel tegen de All Stars geen uitnodiging. Dat was een behoorlijke teleurstelling. Hopelijk kan ik de bondscoach met goed spel in de play-offs overtuigen me in de selectie op te nemen. Een toernooi in eigen land is en blijft toch extra speciaal.’

Eindhoven Kemphanen is het sterkste team waarin ik tot nu gespeeld heb.
‘Ja en nee. Als ik naar de Nederlandse spelers kijk zeer zeker. Met Reinier Staats, Nick Verbruggen, Bob Teunissen, Diederick Hagemeijer en Ivy van den Heuvel beschikt Eindhoven over vijf internationals. Dat past ook in de filosofie van de club. Men wil met vooral in Nederland geboren spelers mee gaan doen om de prijzen. Qua imports was ik vorig seizoen in Nijmegen behoorlijk verwend. Zonder onze buitenlanders te kort te doen, denk ik dat Phil Aucoin, Stephan Kreuzmann, TJ Sakaluk en Boris Ackers toch van een ander niveau waren.’

De zesde plaats in de eindstand van de competitie was terecht.
‘De stand na 28 wedstrijden is altijd een terechte afspiegeling van de verhoudingen. Elk team heeft in een seizoen een dip. Wij hadden die aan het begin van de competitie. Sinds het vertrek van Robin Kovar (22 januari) en de komst van Bohuslav Subr en Andrew Schembri hebben we alleen nog van Den Haag en Nijmegen verloren. Het lijkt erop, dat we op het juiste moment in vorm zijn. Waar dat aan ligt, is moeilijk aan te geven. Misschien wel aan het ‘Kabinefest’, dat we sinds kort geïntroduceerd hebben. Daarbij koken drie verschillende spelers een maaltijd voor de rest van de spelersgroep. Hierdoor blijft iedereen na de dinsdagtraining bij elkaar in plaats van direct je eigen weg te gaan.’

Eindhoven Kemphanen wint kwartfinaleserie van DESTIL Trappers.
‘Wanneer we zo spelen als afgelopen dinsdag zeg ik volmondig ja. Ik wil niet nog een keer naar die heksenketel. De druk ligt volledig bij Tilburg. Zij moéten winnen. Ik verwacht dat Trappers hard uit de startblokken zal komen. Als we die storm schadevrij kunnen overleven, geef ik ons een goede kans de halve finale te bereiken. Dat we daarin mijn oude werkgever, Nijmegen Devils, ontmoeten is een leuke bijkomstigheid.’